Vandaag is het eindelijk zover.

Ondanks dat ik zo opgewondne was kon ik ik maar niet uit bed komen toen de wekker ging.

Precies om 7 uur heb ik me gemeld en ik werd direkt geholpen, eerst nog ff formuliertje met de verpleegkundige invullen, en toen naar mn kamer gebracht.

Operatie hemdje aan, 2 paracetamolletjes lagen al klaar, die in genomen en na een kwartiertje lezen werd ik al opgehaald, pat mocht mee tot aan de deuren en is toen lekker naar huis gegaan.

Natuurlijk was het weer een heel gedonder om mijn infuus te prikken dus is het uit eindelijk de anesthesist geworden die 'm in 1keer goed prikte, pfieuww thx! Wat ik raar vond is dat ik de chirurg helemaal niet te zien kreeg, heb ook nooit een gesprek met déze man gehad dus geen idee hoe hij er nu uit ziet, maar afijn als ie zn werk maar goed doet he, haha. Al snel werd ik lekker in slaap gebracht en het volgende moment werd ik wakker, nou ja wakker op de uitslaap kamer, daar heb ik nog heerlijk liggen doezelen, voelde nog geen pijn of wat dan ook.Naar mn kamer gebracht en even later was Pat daar ook, niet dat ie veel ana me had want ik viel steeds in slaap, ik zei al ga maar lekekr naar huis maar dat wou ie niet, om half 6 is ie toch maar gegaan.Toen ie net weg was begon voor mij de ellende mennn wat werd ik misselijk en spúgen ohh bleghh dat doet echt zeer maar ja.Raakte ook steeds een beetje in paniek van het benauwde gevoel op mn borst, dat i shet bandje zeggen ze. 's avonds komen mama en mn broer nog binnen wandelen, mama helemaal overstuur want ze was vergeten dat ik geopereerd moest worden en nu zag ze me daar zo suf en al spugend liggen.Was blij dat ze er waren zodat ze me een beetje wakker hielden want ik viel nog steeds weg, had ook mn pompje morfine bij de hand plus dat ik nog eens de 1000mg zetpillen kreeg, héérlijk haha.Pat en tante roelie kwamen ook nog ff door de deur, het spugen hield niet op voelde me wel een beetje op gelaten maar sorry jongens kan er nix aan doen.

's nachts ondanks de pijn toch heerlijk (op demorfine) geslapen